Türk milletinin bağımsızlık mücadelesinin en güçlü sembollerinden biri olan İstiklal Marşı’nın kabulünün üzerinden 105 yıl geçti. Türkiye Büyük Millet Meclisi, 12 Mart 1921 tarihinde Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılan İstiklal Marşı’nı milli marş olarak kabul etti.
İstiklal Marşı, işgal altındaki Anadolu’da hem cephede savaşan askerlere moral verdi hem de halkın direniş azmini güçlendirdi. “Korkma” kelimesiyle başlayan marş, karanlık günlerde milletin umudunu ve kararlılığını simgeleyen güçlü bir mesaj olarak hafızalara kazındı.
Milli Mücadele döneminde düzenlenen yarışmaya gönderilen yüzlerce şiir arasından seçilen eser, dönemin ruhunu en güçlü şekilde yansıtan metin olarak öne çıktı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk de marşın önemini vurgulayarak, “Bu marş inkılabımızın ruhunu anlatır ve asla unutturulmamalıdır” ifadelerini kullanmıştı.
Akif ödülü kabul etmedi
Mehmet Akif Ersoy, İstiklal Marşı’nı kaleme alırken büyük maddi sıkıntılar yaşamasına rağmen yarışmada verilen 500 liralık ödülü kabul etmedi. Ayrıca marşı kendi şiir kitabı Safahat’a da almayarak eserin millete ait olduğunu ifade etti.
İlk kez Meclis’te okundu
İstiklal Marşı, 12 Mart 1921’de dönemin Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Tanrıöver tarafından Türkiye Büyük Millet Meclisi kürsüsünden okundu. Milletvekillerinin büyük coşkuyla karşıladığı şiir o gün Meclis’te dört kez tekrarlandı.
Mehmet Akif Ersoy’un İstiklal Marşı’nı Ankara’da Taceddin Dergâhı’nda kaldığı küçük bir odada kaleme aldığı biliniyor. O dönem dergâh, hem din âlimlerinin hem de aydınların buluşma noktalarından biri olarak öne çıkıyordu.
İstiklal Marşı’ndan bir kıta
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
0 Yorum